Στο παρελθόν κατηγορήθηκε ,αδίκως κατά τη γνώμη μου, για κυβερνητικό συνδικαλισμό και η παράταξη που έχω την τιμή να εκπροσωπώ.

     Λέω αδίκως γιατί παραιτήθηκα της ιδιότητας του εκπροσώπου εργαζομένων που με εμπιστεύθηκαν στο Δ.Σ. του συλλόγου μας, η δε αντικαταστάτης κράτησε στάση αδέσμευτη και ακηδεμόνευτη ,κατά γενική παραδοχή.

      Είναι δύσκολο να μπορείς να πράττεις ελεύθερα και να ασκείς συνδικαλισμό με το κόμμα σου στήν εξουσία και ιδίως όταν κρατάς παράλληλα και θέση ευθύνης στο χώρο που εργάζεσαι.

     Πάντως δοθείσης της ευκαιρίας τούτης, (δεδομένου ότι σταθερή επιλογή του γράφοντος είναι να μιλά όταν έχει κάτι να πεί και πάντως  στην κατάλληλη στιγμή), θέλω να εκφράσω τον θαυμασμό μου τόσο στον Πρόεδρο του Συλλόγου τον συνάδελφο Φ.Αυγερινό αλλά και στον συνάδελφο μέλος του Δ.Σ.του Νομαρχιακού τμ. ΑΔΕΔΥ  Δ.Καμπά,όταν τους είδα πρωτοπόρους στην πορεία της απεργείας της 10-2-2010.

     Ελπίζω να μην κατηγορηθώ γιά γλοιώδη συμπεριφορά αλλά κάτι  που εγώ δυσκολεύομαι να πράξω σε όμοιες συνθήκες οφείλω να το  αποδόσω στους συναδέλφους  και ας μή πυροβολούμε  ελαφρά τη καρδία, το τελευταίο το λέω ώς παθών......πολλές φορές τη δράση μας την διαμορφώνουν οι συγκοιρίες.

     Τώρα γιά τα τρέχοντα ...  σύνεση και επαγρύπνιση συνάδελφοι